shahin najafi

Excerpts of lyrics from the rap song "We Are Not Men"

anarchi — Thu, 29 May 2008 17:29:27 GMT

Written and sung by Shahin Najafi

Like the girl with her hymen sewn

And the poor one in the fire thrown

Like my mother's oppressive lot
Summed up in her kettle and pot

Her body yet unseen
Her unveiling unforeseen

She said after life she would no doubt go to hell
There she would suffer dangling by her hair

I said, isn't heaven under mothers' feet?*
Mother, heaven is busy, catch the world you meet

She said the cantor's prayer makes me shudder
I said fear has become your rudder

Seventy years of womanhood is exploitation
No life but fear and degradation

A woman innocent, her existence was her crime
Transformed, beaten into submission to be made prime

What happens to a woman who hasn't been cheating
She is the object of fifty years of beating

She has to stay prone and unheard
Not even imagine an uncaged bird

Always the object of a chaperone peeping
A doll, only considered good for sleeping

You smell of whips and smacks
How much longer blackmailed by Toms and Jacks?

Like Iran you have become a tramp
The future is in your hands lady champ

You smell like our land shattered Gone from being flattered to tattered

We were destroyed by our manhood
Please display your womanhood

Take a bit of your valor perfume
Spray it on us with a plume

Ma'am, we're not men, count us out
Take the banner and lead the crowd

ما مرد نیستیم

anarchi — Mon, 05 May 2008 00:02:02 GMT

مثل اون دختری که پردشو دوخته و اون که پول نداشت تو آتیش سوخته

مثل مادرم با اون زندگی زوری زنی که خلاصه شد تو قابلمه وقوری

کسی تا حالا نتونسته ببینه بدنشو کسی از سر نتونسته بگیره روسریشو

می گفت بعد مرگ میبرنش جهنم می گفت آدم و از سرمو آویزون میکنن

گفتم :مگه نگفتن پهشت زیر پای شماست مامان بهشت سر کاریه بیا دنیا رو بچسب

می گفت.اذون داره میگه مو تنم سیخ شده گفتم:می ترسی ترس به روحت میخ شده

هفتاد سال زن بوده یعنی کلفت یعنی چیزی تو زندگیش ندید جز خفت

زنی که گناه بود بودنش ولی بی جرم          زنی که استحاله کرده بودنش تو فرم
کسی که خیانت نکرد به شوهر چی شد؟    : پنجاه سال فحش شنید و کتک خورد
باید تو سری بخوره بمیره نفس نکشه        عکس هیچ پرنده ای رو بی قفس نکشه
زنی که همیشه یه سایه اونو می پایید   عروسکی که مرد به هر شکل باهاش می خوابید
تو بوی سیلی و شلاق میدی خانوم      تا کی میخوای به مردا باج بدی خانوم
مث وطن شدی همدم ولگردا                تقدیر تو دست توی واسه فردا

تو بوی زمین سوخته مون رو میدی خانم

تو هم از عرش به فرش رسیدی که خانم

ما که از مردی مردیم لا اقل تو زن باش

یه کم از اون عطر غیرتت رو ما هم بپاش

ماکه از مردی مردیم و چیزی ندیدم

از تو کتاب اسم رستم و فقط شنیدیم

که اگراونم بودامروز حتمن کراکی بود

رستم امروز از جنس بد شاکی بود

رستم اگر بود واسش جرم میساختن

تو گردنش آفتابه لگن مینداختن

شاید میرفت جنگ و بر میگشت احترام داشت

سرتیپ سپاه میشد تو دبی سهام داشت

رستم میتونست حتی به قولی گنجی شه

یه کم کانت و پوپر بخونه فرنگی شه

میشد اسلام رو سکولاریستی تعبیر کنه

میشد قرآن رو تو هرمنوتیک تفسیر کنه

میشد فیلم بسازه تو کن تقدیر بشه

میشد جک بگه معترض تعبیر بشه

شاید میرفت اروپا الان دو تا پاس داشت

اونجا تاکسی میروند اینجا الگانس داشت

تو هر عید میرفت تو کنسرتا میرقصید

دیگه حرف سیاسی نمیزد ، می ترسید

خانم ما مرد نیستیم رومون خط بکش

پرچم رو بگیر خودت بشو رئیس جنبش

ما که از مردی مردیم لا اقل تو زن باش

یه کم از عطر غیرتت رو ما هم بپاش

تو بوی زمین سوخته مون رو میدی خانم

تو هم از عرش به فرش رسیدی که خانم

ما که از مردی مردیم لا اقل تو زن باش

یه کم از اون عطر غیرتت رو ما هم بپاش

نهست

anarchi — Sun, 04 May 2008 23:55:43 GMT

...و تو

در نهستی

بزرگی

مهدی.

اضافه هایت را

خدا می داند!

افیون

anarchi — Sun, 04 May 2008 23:55:03 GMT

گوشم از صلوات پر بود

برادر

....وسیگار تو از حشیش.

صلوات و حشیش

با هم برادرند!

ذلت

anarchi — Sun, 04 May 2008 23:54:13 GMT

به اسطوره ی ترانه ی ایران ایرج جنتی عطایی برای بزرگ ماندنش

آی خوار ما را....

داشتم می گفتم به خواری کشیده اند

خروش از ته حلقوم تو بی هود گی ست برای این مردم.

شباهنگام

بر نعش تف آلوده مان

ضجه دیگر نمی زند کسی

این جماعت از یاد برده اند ما را.

سال گذشته سال خواری بود و

روزهای بعد دقیقه های زاری و خفت.

ما را چگونه به رقص کشیده اند

شرم از حضورمان شرم می کند.

آی خوار شما را...

داشتم می گفتم به نعش های شیک و اصیل

سر گرم و تن شان

بوی عطر های غریبه می داد ـ

این بته دار ها گوش هاشان را

گوه گرفته است.

هزار سال محمدی ست

که روز پای سفره

برای خوار مادر تازی

نذر می کنند و

شب

دوش با فاسقان گذشته

پیاله به هم می زنند و

می رقصند.(از همین گوشت ها حرف می زنم).

د یگر از که برای که قصه می گویی؟

وقتی باور ذلت

به آغوش کشیده است ما را

چونان خاک ....مرده را.

با تو دیگر از کدام شعر

شبگریه ساز کنم باکره؟! ـ

که شکوه بودنت را

به شوکت ابلیس و بسترش فروختی

چونان مرده ای

در برابر

خاک.

نماینده

anarchi — Sun, 04 May 2008 23:52:04 GMT

ای سقوط بی تامل زیر تکبیر مداوم

محتضر شرم قدیمی ای تباهی مقاوم

به کدوم مذهب شومی که نگات رنگ غرور

می شنوم صدای مرگ و بی تحمل تو عبور

تو خودت خواستی که دنیا به حضور تو بخنده

این طبیعیه که روحت تو گذشته ها بگنده

وقتی تمثیل حضورت بی بها و بی دلیل

تو نماینده قومی شدی که تنش علیل

من چرا باید نگامو با چشای تو بسنجم

تو گلوت هرزه می خونه چرا از صدات نرنجم

بوی یک عقده ی پنهون میاد از کاسه ی چشمات

یه هزارس که تو داری این جناز رو رو دستات

من خجالت زده ی گناه مرسوم تو هستم

تو حماقت طلوعی و من از معجزه خستم

یعنی که می شود باشی

anarchi — Sun, 04 May 2008 23:50:52 GMT

همین که تو اعدام می شوی یعنی که می شود باشی

رها شبیه پرنده ز دام می شوی یعنی که می شود باشی

و زخم های عمیقت چرک می کند کهنه می شود تو می میری

به مر گ می خندی و آرام می شوی یعنی که می شود باشی

چه فرق می کند برای گیتار زدن همیشه که ناخن نمی خواهی

بگو بکشید تو مگر رام می شوی یعنی که می شود باشی

به روی دار به مردم بگو داد بزن : که وقت گریه کردن نیست

تکان بخورید به خدا قتل عام می شوید یعنی که می شود باشید

عروس فاجعه فاحشه است تمام بچه های محله می دانند

بگو بگویند سکوت نشانه ی رضایت نیست

یعنی که می شود باشی

حوا

anarchi — Sun, 04 May 2008 23:49:09 GMT

حوای من هنوز هم هوای مار می کند

لا مصب از هبوط تا به حال

مار مار می کند

من شکل هر نبی که تو فکر کنی

بر او نزول کرده ام

او بعثت مرا همیشه ولی خوار می کند.

گفتم که اهل حال و هول حوا

-شکل لوط شدم

نا لوطی حرف های گنده گنده به من بار می کند.

من عاشقانه هزار بار مصلوب او شدم

او طعنه می زند

به مسخره انکار می کند.

حوای بی وفای من خرست کمی

ولی

آدم چه کار کند؟

عشق آدم و بیمار می کند.

ارثیه

anarchi — Sun, 04 May 2008 23:47:44 GMT

چه فرق می کند

برای من یا تو

شماتت یک ابر سیاه هزار ساله

ـ روی سر ماست ... شبیه پتو

هنوز سرماست که

هر چه آتش و رو به سوی تاریکی

و ما گم میان خود فروشی و

خود فراموشی تو در تو

و زالو معنی می شود

یعنی:

نماد رابطه با جماعتی هالو!

عجب سر چدنی

چنین

.....نه که پر نه

پر از پیه اینچنین بد بو !

و حافظ گندیده ی طاقچه

همیشه فال بد و

سال بد و

سقوط رو بهجلو .

و رخوت چندش انگیز بودن بود

ـ سوال رفتن و ماندن ـ

شبیه خستگی و نأشگی تاریخی

چه فرق می کند ...برای من یا تو .

سقوط

anarchi — Sun, 04 May 2008 23:46:15 GMT

جهان شبیه زمان تو تکرار می شود عیسی

و این خط راست

زیر گلو ...... دار میشود عیسی

به سمت تباهی

با شتاب و بی تاخیر

ق د م

ق د

صلیب و

لاشه و مردار می شود عیسی

ببین که با جگیرمحله

مسیح بچه ها شده است

صلیب تو تا صبح

هزار بار

انکار می شود

عیسی

....و این همه سیب ...

سیب های گندیده و بد بو

حو ا چقدر بد است

همسر مار می شود

عیسی

تمام قصه ی ما

شراب و

اشک و

تشویش است

جهان به شکل عجیبی ست

همیشه بیمار می شود

عیسی