مثل مادرم با اون زندگی زوری                             زنی که خلاصه شد تو قابلمه وقوری

کسی تا حالا نتونسته ببینه بدنشو                         کسی از سر نتونسته بگیره روسریشو

می گفت بعد مرگ میبرنش جهنم                        می گفت آدم و از سرمو آویزون میکنن

 گفتم :مگه نگفتن پهشت زیر پای شماست          مامان بهشت سر کاریه بیا دنیا رو بچسب

می گفت.اذون داره میگه مو تنم سیخ شده          گفتم:می ترسی ترس به روحت میخ شده

   هفتاد سال زن بوده یعنی کلفت                  یعنی چیزی تو زندگیش ندید جز خفت

زنی که گناه بود بودنش ولی بی جرم           زنی که استحاله کرده بودنش تو فرم
کسی که خیانت نکرد به شوهر چی شد؟    : پنجاه سال فحش شنید و کتک خورد
باید تو سری بخوره بمیره نفس نکشه        عکس هیچ پرنده ای رو بی قفس نکشه
زنی که همیشه یه سایه اونو می پایید   عروسکی که مرد به هر شکل باهاش می خوابید
تو بوی سیلی و شلاق میدی خانوم      تا کی میخوای به مردا باج بدی خانوم
مث وطن شدی همدم ولگردا                تقدیر تو دست توی  واسه فردا 

     در نهستی

               بزرگی

                 مهدی.

اضافه هایت را

خدا می داند!

                        برادر

....وسیگار تو از حشیش.

صلوات و حشیش

  با هم برادرند!

آی خوار ما را....

داشتم می گفتم به خواری کشیده اند

خروش از ته حلقوم تو بی هود گی ست برای این مردم.

شباهنگام

بر نعش تف آلوده مان

ضجه دیگر نمی زند کسی

این جماعت از یاد برده اند ما را.

سال گذشته سال خواری بود و

روزهای بعد دقیقه های زاری و خفت.

ما را چگونه به رقص کشیده اند

شرم از حضورمان شرم می کند.

آی خوار شما را...

داشتم می گفتم به نعش های شیک و اصیل

سر گرم و تن شان

بوی عطر های غریبه می داد ـ

این بته دار ها گوش هاشان را

گوه گرفته است.

هزار سال محمدی ست

که روز پای سفره

برای خوار مادر تازی

نذر می کنند و

شب

دوش با فاسقان گذشته

پیاله به هم می زنند و

می رقصند.(از همین گوشت ها حرف می زنم).

د یگر از که برای که قصه می گویی؟

وقتی باور ذلت

به آغوش کشیده است ما را

چونان خاک ....مرده را.

با تو دیگر از کدام شعر

شبگریه ساز کنم باکره؟! ـ

که شکوه بودنت را

به شوکت ابلیس و بسترش فروختی

چونان مرده ای

در برابر

خاک.

محتضر شرم قدیمی ای تباهی مقاوم

به کدوم مذهب شومی که نگات رنگ غرور            

 می شنوم صدای مرگ و  بی تحمل تو عبور

تو خودت خواستی که دنیا به حضور تو بخنده         

 این طبیعیه که روحت تو گذشته ها بگنده

وقتی تمثیل حضورت بی بها و بی دلیل                   

 تو نماینده قومی شدی که تنش علیل

من چرا باید نگامو با چشای تو بسنجم                

تو گلوت هرزه می خونه چرا از صدات نرنجم 

بوی یک عقده ی پنهون میاد از کاسه ی چشمات   

یه هزارس که تو داری این جناز رو  رو دستات

من خجالت زده ی گناه مرسوم تو هستم              

تو حماقت طلوعی و من از معجزه خستم

همین که تو اعدام می شوی یعنی که می شود باشی

رها شبیه پرنده ز دام می شوی یعنی که می شود باشی

و زخم های عمیقت چرک می کند کهنه می شود تو می میری

به مر گ می خندی و آرام می شوی یعنی که می شود باشی

چه فرق می کند برای  گیتار زدن همیشه که ناخن نمی خواهی

بگو بکشید تو مگر رام می شوی یعنی که می شود باشی

به روی دار به مردم بگو داد بزن : که وقت گریه کردن نیست

تکان بخورید به خدا قتل عام می شوید یعنی که می شود باشید

عروس فاجعه فاحشه است تمام بچه های محله می دانند

بگو بگویند سکوت نشانه ی رضایت نیست

یعنی که می شود باشی

جهان شبیه زمان تو تکرار می شود عیسی

و این خط راست

                    زیر گلو  ......  دار میشود عیسی

به سمت تباهی  

                با شتاب و بی تاخیر

 ق د م

       ق د

             م

صلیب و

             لاشه و مردار می شود           عیسی

ببین که با جگیرمحله

 مسیح بچه ها شده است  

     صلیب تو تا صبح              

 هزار بار

                 انکار می شود

                                        عیسی

....و این همه سیب ...

سیب های گندیده و بد بو

  حو ا چقدر بد است

             همسر مار می شود

                                     عیسی

تمام قصه ی ما

شراب و

          اشک و

                 تشویش است

جهان به شکل عجیبی ست

                   همیشه بیمار می شود

              عیسی